گامی به سوی عدالت

عروس حضرت قران نقاب انگه بر اندازد ............................ که دارلملک ایمان را مجرد یابد از غوغا

آستان وفا
نویسنده : رضا فلسفی - ساعت ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ امرداد ۱۳٩۱
 

آستان وفا

آستان وفا

 

ای بارگاه تو، آسمانی‌ترین آستان‌ها

و ای حکایت عشق‌بازی با تو، بهترین داستان‌ها

دیر آمده‌ام ولی آمده‌ام

آلوده‌ام ولی بزرگی از آن توست که بر این آستان آسوده‌ام

بر آستان وفا و مهربانی تو سر نهاده‌ام و دل به غیر تو نداده‌ام

و اگر امید گشایشی باشد از باب لطف و کرم و مهربانی توست

معبودا! معشوقا!

مهربانا! چنان گرم در آغوشم گرفته‌ای که گویی من اصلاً گناه نکرده‌ام

و چنان پیش رویم نشسته‌ای که گویی بنده‌ای غیر از من نداری

از یک سومبهوت میهمان‌نوازی کریمانه‌ات شده‌ام و از سوی دیگر شرمسار آلودگی‌ها وناراستی‌های وجودم

چرا که این روح نامعطّر ناموزون، تناسبی با این میهمان‌خانه‌ی مصفّا ندارد

فقط می‌توانم بگویم: «خدایا! شرمنده‌ام»

ولی شرمندگی نقطه‌ی بازگشت به سوی توست

تازه داستان عاشقی آغاز شده است ..                                                     

                               بر آستــان وفــا سر نهاده‌ایم و هنـوز                 

 

                               اگر امید گشایش بود از این باب است 

 

(شعر از ه. الف. سایه)